روایت شهید دوازده‌ ساله، ایلیا خاتمی

به گزارش خبر پایگاه خبری تصمیم۲۴، آری، در روزهایی که هنوز کودکی در چشمانش برقی می‌زد، ایلیا خاتمی فرزند خردسال اما بزرگ‌دل لامرد،

نه‌تنها در مسیر رشد علمی و اخلاقی گام برمی‌داشت، بلکه با روحی ملکوتی و عشقی بی‌پایان به امام حسین (ع)، به الگویی از ایمان، تلاش، ادب و مسئولیت‌پذیری در میان هم‌سالان خود تبدیل شد.

آغاز زندگی و شکوفایی استعدادها

ایلیا خاتمی فرزند امین خاتمی در تاریخ ۳۰ خرداد ۱۳۹۳ در شهرستان لامرد از توابع استان فارس به دنیا آمد، از همان نخستین سال‌های تحصیل، نشاط و انگیزه‌ای مثال‌زدنی در او موج می‌زد. نمرات درخشان و کارنامه‌های ممتازش گواهی بود بر تلاش، پشتکار و عشق او به یادگیری.

او به نجوم علاقه‌ای ویژه داشت و با عضویت در انجمن نجوم، شب‌های پرستاره را با شوق کشف اسرار آسمان می‌نگریست.

در کنار علم، روحیه هنرمندش در نواختن سنتور جلوه‌ای دیگر از لطافت درونی او را نشان می‌داد؛ نواهایی از دل کودکانه‌اش که هنوز در یاد هم‌کلاسی‌ها طنین‌انداز است.

او زبان انگلیسی را با علاقه دنبال می‌کرد و در کنار کلاس فوتبال، کلاس زبان را نیز با موفقیت گذراند. از هنر دست‌سازش گرفته تا فعالیت‌های گروهی مدرسه، همه نشانی از پویایی و خلاقیت او بود.

اخلاق و منش انسانی ایلیا، پسرکی پرانرژی، با چهره‌ای همیشه خندان و دلی سرشار از محبت و مهربانی با همه رفتار می‌کرد.

اطرافیانش از او به عنوان کودکی یاد می‌کنند که رفاقت و انسانیت را به زیباترین شکل معنا می‌کرد.

عشق به کتاب و مطالعه، به‌ویژه کتاب «عمو قاسم» که چندین بار آن را خوانده بود، در او شوقی از شجاعت و ایمان می‌دمید.

از تفریحاتش ماهیگیری بود؛ آرامش آب، حوصله‌ی دستانش و لبخند رضایتش صحنه‌هایی از زندگی ساده، اما عمیق و پرمعنای او بود.

خدمت به اهل‌بیت و عمق ایمان

ایلیا خاتمی، خادم کوچک امام حسین (ع)، عاشق محرم و اربعین بود. در ایام سوگواری اهل‌بیت، از صبح تا شب با عشق در حسینیه‌ محل خدمت می‌کرد.

در سال ۱۴۰۴، با عنایت الهی موفق به زیارت کربلا و شرکت در پیاده‌روی اربعین شد. از بازگشت، دلش در مسیر نجف تا کربلا جا مانده بود. مداحی‌های عربی اربعین را حفظ کرده و با اشک و شوق گوش می‌داد.

او نه‌تنها شاگرد ممتاز علم، بلکه قاری قرآن، امام جماعت کلاس و عضو گروه سرود مدرسه بود و بارها لوح تقدیر دریافت کرده بود.

با وجود سن اندک، در ماه رمضان روزه می‌گرفت؛ حتی با زبان روزه در کلاس فوتبال شرکت می‌کرد. روحی بزرگ‌تر از جسم کوچک‌اش داشت.

نغمه‌ی پرواز

در شامگاه ۹ اسفند ۱۴۰۴، هنگامی که ایلیا با دوستانش در زمین چمن مجموعه ورزشی شهید نعیمی لامرد مشغول بازی فوتبال بود، زمینِ سبز شادی در زیر باران آتش دشمنان انسانیت، به صحنه پرواز او بدل شد.

ترکش موشک رژیم کودک‌کش آمریکایی و صهیونیستی، آوای زندگی او را برید؛ اما صدای ایمان و پاکی‌اش تا ابد در گوش تاریخ باقی ماند.

او که اندکی پیش‌تر به پسرعمه‌اش گفته بود «دوست دارم شهید بشوم و برم پیش امام حسین»، به آرزویش رسید و در ۱۲ سالگی به جمع شهدای دشت کربلا پیوست.

یادگاری برای همیشه

زندگی کوتاه اما درخشان شهید ایلیا خاتمی، نمونه‌ای از پرورش نسل مؤمن، پرتلاش و آگاه ایران اسلامی است؛ نسلی که عشق به خدا، علم و انسانیت را در کنار هم معنا می‌کند. نام او اکنون نه تنها در لامرد، بلکه در آسمان وطن، به‌سان ستاره‌ای جاوید می‌درخشد.