به گزارش خبر پایگاه خبری تصمیم۲۴، روایتِ زندگی «جواد زارعی»، دامدارِ کارآفرین و پیشرو در جنوب استان فارس، نه یک داستانِ معمولی، که حکایتی از جنس واقعیتهای عریانِ تحول است.
قصهی مردی که سالها در حصارِ زاویههای ذهنی و نقدهای تند و تیزِ سیاسی محصور بود، اما در نهایت، در برابرِ «محبتِ خالصانه» و احترامی که به حریم خانوادهاش گذاشته شد، خلع سلاح گردید.
از هیاهویِ نقد تا سکوتِ تماشایِ قابِ عکسها
زارعی از اهالی روستای روگیر محمدتقی از توابع بخش خیرگو شهرستان لامرد که امروز مجموعه دامداریاش چراغ امید را برای ۳۵ خانواده روشن نگه داشته است، صادقانه از گذشته میگوید؛ از روزهایی که غبارِ تردید، نگاهش را بر واقعیتهای کشور بسته بود. اما تقدیر، با تولد «سهقلوها» در خانهاش، برگی تازه ورق زد.
تماسهای مکررِ بیت رهبری برای احوالپرسی از سهقلوها، در ابتدا با گاردِ بسته و بیاعتنایی او مواجه شد. او که گمان میکرد اینها برخوردهای تشریفاتی است، در نهایت در دیداری حضوری با نمایندگان رهبر شهید، با حقیقتی روبرو شد که تمام دیوارهای ذهنیاش را فرو ریخت.
پیرمردِ فرستاده، از تالاری در قلبِ بیت گفت؛ تالاری که مزین به عکسهای سهقلوها و چهارقلوهای این سرزمین است.
زارعی با چشمانی حیرتزده شنید که رهبرِ انقلاب در اوجِ دغدغههای کلانِ کشوری، در خلوتِ خود به تکتکِ این قابهای معصوم خیره میشود و برای آیندهی فرزندانِ یک دامدارِ منتقد در دورترین نقاطِ لامرد، پدری میکند.
احترام به «ستونِ خانواده»؛ کلیدِ گشایشِ قلبها
نکتهای که بندهای تردید را در وجود این دامدارِ لامردی به کلی گسست، نگاهِ ویژه به جایگاهِ «مادر» بود. هدایای ارسالی، با تأکیدی ستودنی، نه برای خودِ جواد و نه برای سهقلوها، که به نامِ «مادر» تقدیم شد.
این تکریمِ عمیق نسبت به ستونِ خانواده، پیامی جز محبتِ محض نداشت؛ پیامی که جواد را از یک منتقدِ خشمگین، به سربازی در سنگرِ «تولید و جمعیت» تبدیل کرد.
قدردانیِ مسئولان؛ گامی برای پاسداشتِ «سرمایههای انسانی»
در هفتهای که به نام «جوانی جمعیت» نامگذاری شده است، مسئولان ردهبالای شهرستان لامرد با حضور در منزل این کارآفرینِ خوشنام و خانوادهاش، ضمن تجلیل از او به پاسِ خدماتش در عرصه تولید، از این نگاهِ ارزشمند و تغییرِ جهتِ فکری او در مسیرِ سربازیِ برای وطن قدردانی کردند.
امروز، جواد زارعی نه تنها گلههای دامداریاش پربرکت شده، که باور دارد برکتِ اصلی در همان نگاهِ پدری نهفته است که از میانِ قابهای عکسِ «بیت» به زندگی او تابیده است.
او اکنون با افتخار از ارادتش به قائدِ شهیدِ امت میگوید و ثابت کرده است که برای ساختنِ ایران، باید پیش از هر چیز، ریشههای محبت را در خاکِ دلها کاشت.
